W 2023 roku kredytobiorcy frankowi zyskują realną możliwość legalnego wstrzymania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, jeśli spełnią określone warunki i złożą odpowiednio umotywowany wniosek o zabezpieczenie roszczenia.

Niektóre banki nie chcą przyjąć do wiadomości przegranej i decydują się na złożenie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Mają na to dwa miesiące od momentu otrzymania odpisu prawomocnego wyroku z uzasadnieniem. Trzeba jednak wiedzieć, że taka skarga nie zatrzymuje wykonalności wyroku – to środek nadzwyczajny, który nie wpływa na możliwość podjęcia przez Frankowicza działań, takich jak żądanie rozliczenia czy wykreślenie hipoteki.

W I kwartale 2023 roku coraz mniej kredytobiorców decyduje się na ugody z bankami. Zamiast tego, masowo kierują swoje sprawy do sądów, co wyraźnie odbija się na decyzjach instytucji finansowych.

To mit, że nie można unieważnić kredytu frankowego tylko dlatego, że posiada się kilka mieszkań lub któreś z nich było wynajmowane.

Moment ogłoszenia prawomocnego wyroku unieważniającego umowę kredytu frankowego to dla kredytobiorcy kluczowa chwila – nie tylko kończy ona wieloletnią batalię sądową, ale także otwiera drogę do formalnego rozliczenia się z bankiem. Po wygranej można zaprzestać dalszych spłat, rozliczyć się z instytucją finansową, usunąć hipotekę z księgi wieczystej oraz wyczyścić dane w BIK.

Co proponuje KNF w sprawie franków?

1. Systemowe ugody jako domyślna forma rozwiązania sporów
   KNF od 2021 roku promuje koncepcję ugód, w których kredyt frankowy zostaje „przewalutowany” na złotowy, przy założeniu, że od początku byłby kredytem w PLN oprocentowanym na zasadach WIBOR (obecnie SARON). Problem: w warunkach wysokich stóp procentowych oznacza to znaczący wzrost kosztu kredytu, co czyni ugody nieatrakcyjnymi dla wielu frankowiczów.