1. Brak projektu w Sejmie
   Do tej pory nie złożono żadnego oficjalnego projektu ustawy, który przewidywałby systemowe rozwiązanie problemu kredytów frankowych. Pomysł forsowany przez Komisję Nadzoru Finansowego, czyli „ustawa antypozwowa” obligująca frankowiczów do zawierania ugód, pozostaje jedynie koncepcją medialną – nie trafił na ścieżkę legislacyjną.

Poznań to jedno z miast, gdzie frankowicze coraz częściej wygrywają sprawy z bankami. Po nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, która ograniczyła możliwość składania pozwów do sądów w Warszawie, właśnie lokalne sądy, takie jak poznańskie, zaczynają odgrywać jeszcze większą rolę w rozstrzyganiu spraw frankowych.

W rzeczywistości to bank wychodzi z niej obronną ręką – kredyt zostaje przewalutowany na złotówki, ale z wyższym oprocentowaniem, często zmiennym, opartym na WIBOR-ze lub jego następcy. Skutek? 

Na kilka dni przed ogłoszeniem wyroku TSUE z 2023 r. banki rozpoczęły medialną ofensywę.

Z każdym miesiącem coraz bardziej oczywiste staje się, że odkładanie decyzji o pozwaniu banku w sprawie kredytu frankowego nie ma większego sensu. Jednym z kluczowych powodów jest fakt, że szansa na szybkie rozpoznanie sprawy przez sąd maleje wraz z rosnącą liczbą pozwów, szczególnie po głośnych orzeczeniach TSUE.

Najświeższe dane dotyczące liczby nowych spraw frankowych jasno pokazują, że kredytobiorcy nie mają zamiaru odpuszczać bankom.

Już w pierwszym kwartale 2023 roku liczba pozwów wzrosła o około 15% w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku – a to dopiero początek. Eksperci przewidują prawdziwą lawinę kolejnych pozwów, zwłaszcza po zaplanowanym na czerwca orzeczeniu TSUE dotyczącym wynagrodzenia dla banków za korzystanie z kapitału. Jeśli wyrok będzie prokonsumencki (a wszystko na to wskazuje), banki mogą mieć poważne kłopoty.